16.7.13

MIJMERINGEN - Oh, oh, Berlijn

Sinds mijn verhuizing naar Berlijn bijna 2.5 maand geleden, heb ik vaak stilgestaan bij de beslissing die ik toen heb genomen. Vanuit het niets werd ineens een leven in Berlijn op mijn pad geworpen. Eerlijk gezegd had ik nog nooit in mijn leven een dag er over nagedacht om in Berlijn te gaan wonen. Duits was mijn slechtste vak op de middelbare school. Daarnaast ben ik eigenlijk nooit op vakantie geweest in dit land met mijn ouders. De stad had ik slechts twee korte bezoeken gebracht.

En toch twijfelde ik en mijn vriend geen moment. Want wat wel op ons lijstje staat, is een leven in het buitenland. Weg uit Nederland, zoals we dat al eerder hadden gedaan naar China. We zagen onszelf dit keer ook een beetje als economische vluchtelingen. De keuze voor mij was of zonder werk in Nederland zitten, of met een leuke baan in Berlijn. Dan hoef ik daar niet veel nachten over te slapen.

Ik vind het zelf belangrijk om genoeg momenten van reflectie in te bouwen. Hoe ervaar ik door mij gemaakte keuzes uiteindelijk, en hoe voel ik me er bij?
De keuze om naar Berlijn te gaan is geen foute geweest. Wat wel speelt, is dat deze stad niet de droomstad is van zowel mijzelf, als mijn vriend. Als je nog niet vaak in de stad bent geweest waar je heen gaat verhuizen, zeker als dit in het buitenland is, is dat vaak een gok. Maar deze gok heeft niet zo goed uitgepakt als had kunnen gebeuren. Het was zeker geen liefde op het eerste gezicht. Wat de cultuur betreft, ook daar twijfel ik over. Misschien zijn we toch teveel het hectische Chinese gewend en hebben nog steeds een gek soort drang naar die cultuur. Dat terwijl in Duitsland alles zo netjes volgens de regels verloopt, en het land rustig de tijd neemt voor vernieuwingen. Plus, de stad mist (uiteraard) een historische binnenstad. Overal zijn confrontaties met het oorlogsverleden. Daar tegenover staat een bijna hysterische feest-cultuur met clubs die nooit sluiten, outfits die niet te gek kunnen zijn en leuke cafe's op elke straathoek. Allemaal bijzonder boeiend voor vakantie. Maar om in te wonen? Wij zijn er nog zeker van of dat is wat we willen.

Met allemaal mensen om me heen die laaiend enthousiast zijn over de stad, geven we het nog maar meer tijd. Wellicht is deze stad gewoon te groot om meteen een mening over te hebben. Misschien ligt het er ook aan dat we pas sinds twee weken een eigen plek hebben. Dat we pas nu een beetje onze draai beginnen te vinden. Wat dat betreft is mijn China ervaring wel waardevol. Ook daar kwam pas na een paar maanden het gevoel dat we echt thuis waren in de eerst zo vreemde enorme stad. Het verschil: daar wisten we dat het avontuur na zes maanden afgelopen zou zijn. Dat we terug zouden gaan naar ons eigen mooie huis in Amsterdam, en dat we fijn verder zouden studeren. Dat ontbreekt nu helemaal. Dat is misschien wel wat het leven na studeren ook heel spannend maakt. Zolang je zorgt voor een inkomen waar je van kunt leven, ben je zo mobiel als maar kan. Vrij als een vogel. Met die vrijheid komt ook het maken van je eigen keuzes.

Bij mij speelt nog steeds de vraag: wat is dan de wijze keuze?

8 opmerkingen:

  1. Mooie observatie! Weet dat Berlijn een 'kattenstad' is en geen 'hondenstad'; ze laat zich niet zo makkelijk veroveren. Als planoloog vond ik Berlijn in het begin ook veel te veel, te grote chaos, onduidelijk. Maar een stad met 3,4 miljoen mensen afgestemd op 4 miljoen is uiteindelijk heerlijk om in te wonen. En ach... die partypeople... they come & go. Om hier te halen wat ze thuis niet hebben (de stakkerds...).

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi beschreven. Toch jammer dat je het nog niet helemaal top vindt. Ik zou er dolgraag willen wonen ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Prachtige reflectie. Geef het inderdaad nog wat tijd, maar kies ook voor iets anders als het echt niet is wat jullie hadden gedroomd. Er zijn meer plekken om te wonen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi om te lezen. Ik denk inderdaad ook dat het vooral heel erg wennen is. Nieuw, in een vreemde stad is toch altijd wel vreemd en vooral als je geen idee hebt voor hoe lang je er zult verblijven. Maar ik ben het ook volkomen met je eens: je bent hartstikke vrij en je kunt gaan waar je maar wilt! Er zijn zo veel mooie plekken waar je een toekomst kunt opbouwen, je moet alleen de juiste weten te vinden ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Kan mij heel goed voorstellen dat je enorm moet wennen. Ik ga in sept voor het eerst naar Berlijn en ben heel benieuwd. Denk dat het een stad is waar je of helemaal verliefd op wordt of juist helemaal niet. Zet hem op!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wauw! Ik wilde altijd ontzettend graag in Berlijn wonen. Ik ben er nog maar een keer geweest, en dat was voor zo'n 3 dagen. Maar toch blijft ik het een prachtstad vinden, de gekke mensen en het de cafeetjes en dergelijke vind ik juist zo leuk. Jammer dat het voor jullie toch niet voor de volle 100 procent goed voelt. Hopelijk gaat het nog wat meer thuis voelen als jullie wat meer zijn gewend. Ik denk dat ik zelf ook veel tijd nodig zou hebben om te wennen als ik in een 'nieuw' land zou wonen. Heel begrijpelijk dus ook.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Hoewel ik me heel goed voor kan stellen dat het lastig is om je thuis te voelen in een stad als Berlijn. Maar zoals al eerder gezegd, misschien komt het met de tijd. En mocht het niet komen dan kun je nog altijd beter spijt hebben van de dingen die je wel hebt gedaan dan van de dingen die je niet hebt gedaan. Succes en Sterkte in ieder geval!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Bedankt voor alle leuke en meelevende reacties. Ik geef het inderdaad wat meer tijd, en probeer dingen in de stad te ontdekken die wel goed in mijn straatje passen (zoals een bootje huren, de geweldige natuur ontdekken en rondstruinen door alle kleine straatjes met schattige café's). De tijd zal het leren, ik hou jullie op de hoogte :)

    BeantwoordenVerwijderen